A unificación da Dependencia na Coruña non soluciona senón que xenerará máis problemas

Con respecto á xustificación de eliminación das prazas da Dependencia, analizamos por parágrafos cada unha das xustificacións nas que se basean para levar a cabo esta redución de persoal.

…realizase coa finalidade de axilizar, racionalizar e simplificar a tramitación administrativa do procedemento de dependencia, é necesario unificar nun só centro ao persoal que efectúa a tramitación administrativa dos expedientes,…

O que se realiza coa amortización é destruír, principalmente, os postos de traballo relacionados coa parte técnica do procedemento. Eliminando 17 postos de traballo para crear 4.

Non teñen en conta nin as competencias do órgano de valoración nin dos técnicos de valoración recollidas no Decreto 15/2010 (artigos 9 e 11)

Por exemplo: na tramitación de PIAs (Programas Individuais de Atención) hai neste momento en Coruña 3 traballadoras sociais o que se fai é incrementar 1 e amortizar 10. Deste perfil, incluído como técnico de valoración encargaríanse 4 persoas de toda a provincia. Cando noutra provincia con poboación similar, Pontevedra, hai 3 só para o área de Vigo e outras 3 no área de Pontevedra.

A provincia de A Coruña é a máis poboada de Galicia (1.147.124 hab. distribuída en 94 concellos), mentres a Provincia de Pontevedra (963.511 hab. Distribuída en 62 concellos) con menor poboación e menor número de Concellos non se plantea a supresión dun dos seus órganos nin do número de técnicos de valoración que hai no seu territorio.

Preferentes: a Xunta reforza o IGC contratando á empresa da que é apoderada Micaela Núñez Feijóo

O custo da arbitraxe das preferentes pagarémosllo todos os galegos á irmá do presidente da Xunta.

A pesar de anunciar que sobran funcionarios, o goberno do Partido Popular acaba de presentar ás organizacións sindicais unha proposta para pagar produtividade a persoal funcionario que temporalmente desenvolva a tarefa de arbitraxe nos laudos sobre as preferentes no Instituto Galego de Consumo. Ante a falta de árbitros, que teñen que ter a condición de persoal ao servizo das Administracións Públicas, a Xunta ten que recorrer a funcionarios/as doutras consellarías para sacar adiante os procedementos. Independentemente de que se habilite a arbitraxe o persoal do Instituto Galego de Consumo vai ver como aumenta o volumen de traballo sen que se incremente a plantilla para asumir esta nova carga ao ter que ser asumido un maior volume de traballo na fase de tramitación polos funcionarios/as de consumo, sendo só os árbitros os que van cobrar a productividade.

O timo dos moscosos ou do privilexio que nunca foron

Unha das grandes medidas "estrela" do Goberno de Rajoy é facer tábula rasa cos días de libre disposición (ou moscosos) e igualalos a 3 en todas as Administracións Públicas. De todas e todos é sabido que esta medida, na práctica, non supón un auténtico aforro nin unha solución aos problemas de financiamento da débeda pública. Máis ben é un "que os jodan" como o que gritou Andrea Fabra desde a bancada do Congreso dos Deputados cando se facía referencia ás persoas en paro.

Pois  ben, se facemos un pouco de historia descubrimos que os moscosos máis que un privilexio foron un timo; unha magra compensación polo altísimo IPC no ano 1983 no canto da suba salarial que recolleron moitos convenios colectivos. No fondo, a supresión de días de libre disposición, así como os adicionais por vacacións, non deixan de ser outra rebaixa salarial encuberta.

Javier Moscoso del Prado e Muñoz, Ministro de Presidencia de Felipe González, aprobou os "días Moscosos" o 23 de decembro de 1983 a cambio de non incrementar os soldos segundo o IPC que era do 12,2% (fonte: INE).